اگر بخواهم این فصل از روایت زندگی‌ام را جمع‌بندی کنم، باید بگویم:

زندگی نه کاملاً تلخ است و نه کاملاً شیرین. زندگی ترکیبی است از هر دو؛ و ما در میان این ترکیب رشد می‌کنیم. رنج‌هایی که تجربه کردم، در زمان خودشان مرا به قعر کشاندند.

اما امروز وقتی به آن‌ها نگاه می‌کنم، می‌بینم هرکدامشان مرا یک قدم به شناخت عمیق‌تر از خودم و جهان نزدیک‌تر کرده‌اند.

پذیرش کامل زندگی شاید بلوغ واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که: شادی را با قدردانی بپذیریم و رنج را با آگاهی نه از درد فرار کنیم، نه در آن غرق شویم؛

بلکه آن را به‌عنوان بخشی از مسیر انسانی خود ببینیم.سخن آخر این مجموعه اگر تو که این سطور را می‌خوانی، اکنون در میانه یک رنج ایستاده‌ای، بدان که این فصل، تمام کتاب زندگی‌ات نیست. شاید امروز معنا را نبینی،

شاید هنوز درد تازه باشد، اما هیچ تجربه‌ای بی‌اثر نمی‌ماند. گاهی سال‌ها بعد، درست همان جایی که فکر می‌کردی شکسته‌ای،متوجه می‌شوی که در حال ساخته شدن بوده‌ای و شاید زندگی، دقیقاً در همین پیچیدگی‌ها معنا پیدا می‌کند.